 ชาวนาผู้หนึ่ง มีลูกชายสามคน ลูกชายของเขาทุกคน ล้วนเป็นคนเกียจคร้าน จึงไม่มีใคร ไปช่วยพ่อของเขา ทำงานในท้องนาเลย ทุกคนเอาแต่กิน กับ นอน เท่านั้น ชาวนารู้สึกเสียใจมาก ที่ลูกๆของเขา เป็นเช่นนี้
วันหนึ่ง ชาวนาเกิดล้มป่วยลงอย่างกระทันหัน เขาจึงเรียกลูกชายทั้งสาม เข้ามาสั่งความ " พ่อฝังสมบัติทั้งหมดที่จะยกให้พวกเจ้า ไว้ในท้องนา เมื่อพ่อตายไปแล้ว พวกเจ้าจงไปขุดหากันเอาเองเถิด " บอกแล้ว ชาวนาก็สิ้นใจ
ลูกชายทั้งสามของชาวนา จึงพากันไปขุดหาสมบัติ ในท้องนาตามที่พ่อบอก พวกเขา ช่วยกันขุดหาตั้งแต่เช้าจรดค่ำ แต่ก็ไม่พบสมบัติที่มีค่าอะไรเลย ในที่สุด พี่ชายคนโตจึงบอกว่า" พี่ว่าเราเลิกขุดหาสมบัติ แล้วหันมาปลูกข้าวโพดกันดีกว่า " พวกเขาทั้งสาม จึงนำเมล็ดข้าวโพดมาหว่าน ลงในผืนดินที่ถูกขุดคุ้ยไว้แล้วนั้น
หนึ่งเดือนต่อมา เมล็ดข้าวโพดก็เริ่มงอกงามเป็นต้นกล้าเล็กๆ ถัดมาอีกสามเดือน ข้าวโพดก็เริ่มออกฝัก แลดูเหลืองอร่ามไปทั่วท้องนา "นี่เองแหละ คือสมบัติที่พ่อ ยกให้แก่พวกเรา " พวกเขากล่าวอย่างมีความสุข |
