ขนมโดนัทซึ่งเป็นขนมพื้นเมืองของเนเธอร์แลนด์นั้น เดิมไม่มีรูตรงกลาง แต่เป็นแป้งทอดมีรสหวาน บางครั้งโรยน้ำตาลด้วย มีชื่อภาษาดัตช์ที่แปลเป็นไทยว่า ขนมน้ำมัน (Oil cake) ชาวยุโรปที่อพยพไปสหรัฐอเมริกาในต้นศตวรรษที่ 17 ได้นำขนมประเภทนี้ไปด้วย เนื่องจากขนมนี้มีรูปร่างกลมเล็กเท่าลูกวอลนัท ชาวนิวอิงแลนด์จึงเรียกขนมนี้ใหม่ว่า โดนัท ( โด แปลว่า ก้อนแป้ง )  ทั้งๆที่ขนมนี้ไม่มีถั่วเป็นส่วนประกอบเลย รูตรงกลางโดนเพิ่งถือกำเนิดขึ้น ในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 19 เมื่อนายแฮนสัน เกรกอรี กัปตันเรือชาวเมืองรอคพอท รัฐเมน เจาะรูแป้งโดนัทที่กำลังจะทอด เพราะคิดว่าการขยายพื้นผิวหน้าของขนมจะทำให้ทอดได้ง่ายขึ้น และแต่เดิมนั้น ตรงกลางของโดนัทมักจะแฉะ สุกไม่ทั่ว เมืองรอคพอทภาคภูมิใจในรูโดนัทมาก ถึงกับสร้างป้ายทองแดงจารึกเหตุการณ๋ประวัติศาสตร์นี้