ข่าวเด็กสาววัย 17 ปี กระโดดตึกตาย เป็นอีกรายหนึ่งของการฆ่าตัวตายที่ประสบความสำเร็จ ด้วยสาเหตุที่เข้ามาทำงานรับจ้างเป็นนักเต้นหางเครื่อง แต่ระยะที่ผ่านมา งานไม่ค่อยมี ทำให้ไม่มีรายได้ หรือรายได้ไม่พอ ไม่สามารถหาเงินส่งให้แม่ที่ต่างจังหวัดได้ ทำให้เครียด และอาจไม่รู้ว่าจะเลิกแล้วไปหางานอะไรที่ไหนทำ ความจริงปัญหาแรงงานเด็ก หรือเด็ก ๆ ที่มาจากครอบครัวยากจนทั้งในกรุงเทพฯ และเด็กต่างจังหวัด ต้องการทำงาน หางานเพื่อจะได้มีเงินช่วยเหลือส่งเสียครอบครัว อันอาจประกอบด้วยพ่อแม่ และพี่น้อง หรือแม่กับน้อง ๆ ไม่ใช่เป็นเรื่องใหม่ แต่ที่ผ่านมาในอดีต เด็กหญิงชายมากมายที่เข้ามากรุงเทพฯ เข้ามาทำงานตามบ้าน เป็นผู้ช่วยแม่บ้าน เลี้ยงเด็ก ดูแลคนชรา ล้างจาน เสริฟอาหาร หรือเข้าโรงงานเล็กใหญ่ตามแต่จะหาได้ ซึ่งกิจกรรมหรือโรงงานหลายแห่ง ลักษณะของงานไม่ต้องการทักษะมากนัก แรงงานเด็ก จึงเป็นที่ต้องการ เพราะแรงงานเด็ก เจ้าของกิจการมองว่า ควบคุมง่าย ไม่มีปากเสียง จะยุติธรรมหรือไม่ ไม่มีใครรู้
           อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันลักษณะของแรงงานเด็ก ที่เน้นไปในเรื่องของการขาย"บริการ" "ขายความงดงามเยาวัย" เช่นการเต้นหางเครื่องหรือที่เรียกกันว่า "แด้นเซ่อร์" อันเป็นผลพวงมาจากการทำงานของ"นักร้องลูกทุ่ง" ที่ต้องการสร้างสีสรรค์ในการนำเสนอเนื้อร้อง จังหวะและทำนองของตนให้เป็นที่สนใจให้กับประชาชน จนถึงวันนี้ ไม่มีใครเคยหาคำตอบว่า เพลงลูกทุ่งที่ร้องกันอยู่นั้น เป็นที่นิยมกันที่เนื้อหา หรือการนำเสนอด้วยสีสรรและชั้นเชิงการเต้นรำทำท่าของนักร้องและหางเครื่องมากกว่ากัน แต่ก็ได้กลายเป็น"ความฝัน" ของเด็กหนุ่มสาวมากมาย ที่ต้องการใช้ความสาว ความสวยของตนเป็นใบเบิกทางให้ได้งานที่ตื่นเต้นเร้าใจ และไม่ใช่งานหนักหรือไม่ใช่งานประเภทลูกจ้างกรรมกรทั่วไป แต่การได้ออกโสว์ตัว ออกรายการโทรทัศน์ ก็อาจทำให้เด็กหลงคิดไปว่า เธอนั้นเป็น"ดารา" ด้วยเช่นกัน ! ที่สำคัญด้วยความเป็นเด็ก เมื่อเข้ามาสู่วงการนี้หรืออาชีพนี้ ก็อาจสำคัญตนผิดหรือคิดเสมือนตนเองเป็นดารา นอกจากจะต้องมีห้องเช่าราคาแพงอยู่ แต่งตัวดี ๆ มีเกรดแล้ว เสื้อผ้าเครื่องใช้ต่าง ๆ ก็ต้องบอกรสนิยม บอกระดับชนชั้นไม่ให้เป็นที่รังเกียจหรือเหยียมหยามของเพื่อน ๆ อาชีพเดียวกัน เพราะฉะนั้นลำพังจะดูแลตัวเอง ก็แทบไม่พอใช้ ครั้นจะเลิกงาน ไ ปหางานอื่นทำ ก็อาจติดความสบาย ติดเรื่องหน้าตาว่าอยู่ในวงการนี้แล้ว จะไปทำงานเป็นกรรมกรแบกหามไม่ได้ เพราะฉะนี้นความสับสนขัดแย้งในตนเอง และการถูกเรียกร้องจากทางบ้าน ที่ทำให้ไม่รู้จะหาทางออกได้อย่างไร ก็อาจเป็นปัจจัยที่ทำให้เธอคิดสั้นอย่างง่าย ๆ คือตายแล้วก็หมดเรื่องหมดปัญหา บ่อยครั้งความกลัวเสียหน้า กลัวจะต้องอายเพื่อน ๆ ก็ทำให้ขาดสติขาดปัญญา และสุดท้ายก็ตายได้สมใจ ในขณะเดียวกัน คำถามที่คนในสังคมไทยคงจะต้องพิจารณาไตร่ตรองให้ดี ว่าเด็ก ๆ เหล่านี้ เอาความคิดรุนแรงจนถึงฆ่าตัวตายมาจากไหน เพียงเพราะชีวิตไม่ได้รับความสมใจหรือไม่ได้รับการตอบสนองในเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ทำไมกรณีเด็กสาวคนนี้ จึงไม่หันไปหางานอื่นทำแทนการคิดสั้น? ความอ่อนไหว เปราะบาง ความสับสนขัดแย้งทางร่างกายและความคิดในคนวัยรุ่น เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นปกติ และเป็นเส้นทางที่วัยรุ่นทุกคนจะต้องเดินผ่านไปให้ได้ การคิดทำงานเพื่อช่วยเหลือพ่อแม่พี่น้อง ไม่ใช่ความผิด และไม่ใช่เป็นสิ่งเสียหายแม้ว่าอายุยังน้อย ไม่มีทักษะในการดำเนินชีวิตตามลำพัง แต่เด็ก ๆ มากมายก็ได้เดินผ่านทางสายนี้ไปตลอด ด้วยความขยัน อดทน และความอุตสาหพยายาม และที่สำคัญก็คือ ด้วยความสนับสนุนช่วยเหลือจากนายจ้าง ผู้มีความเมตตากรุณา และให้โอกาสเด็ก ๆ เหล่านี้
          อย่างไรก็ตาม เด็ก ๆ ที่ออกจากบ้านมาบนเส้นทางเพื่อหาเงินช่วยเหลือครอบครัวเหล่านี้ ในสังคมปัจจุบัน ที่ผู้บริโภค มุ่งมองเพียงการลงทุนให้น้อย แต่ต้องการผลกำไรมากที่สุด ทำให้เด็ก ๆ ตกเป็นเหยื่อการถูกเอาเปรียบแรงงานในทุกรูปแบบ และที่สำคัญ มากมายกลายเป็นเหยื่อทางเพศ! โดยเฉพาะในขณะที่ประเทศไทยกำลังพัฒนา และเศรษฐกิจของประเทศดีกว่า ประเทศเพื่อนบ้านซึ่งมีปัญหาการสู้รบ ความยากจนอดอยากหิวโหย ทำให้ผู้คนมากมาย พยายามเดินทางเข้ามาแสวงโชคในประเทศไทย โดยเฉพาะเด็กผู้หญิงซึ่งไร้เดียงสา เชื่อคนง่าย และไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ ขณะนี้ปัญหาผู้หญิงและเด็กตกเป็นเหยื่อของการค้ามนุษย์ ได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติได้ใช้ประเทศไทย เป็นแหล่งแสวงหาผลประโยชน์จำนวนมหาศาล และประเทศไทยตกอยู่ใน 3 สถานะคือ สถานะประเทศผู้รับ เป็นการรับหญิงและเด็กจากประเทศอื่น ทั้งในภูมิภาคเดียวกันและนอกภูมิภาคเข้ามาประเทศไทย ขณะเดียวกันมีสถานะเป็นประเทศปลายทาง คือ นำผู้หญิงและเด็กเหล่านั้นมาค้าบริการทางเพศในประเทศไทย รวมทั้งใช้แรงงานโดยกดขี่ทารุณ บังคับขู่เข็ญให้เป็นขอทาน หรือกระทำการอื่นใดที่ไร้คุณธรรม และเป็นประเทศทางผ่าน คือ ใช้ประเทศไทยเป็นทางผ่านเพื่อส่งออกไปยังประเทศอื่น อย่างไรก็ตาม ปัญหาที่เกิดขึ้นมิได้มีผลกระทบต่อประเทศใดประเทศหนึ่ง เพียงประเทศเดียว แต่มีผลกระทบอย่างกว้างขวางทั้งในระดับภูมิภาคและระหว่างประเทศ ซึ่งเป็นเรื่องจำเป็นที่ทุกประเทศจะต้องเร่งช่วยกันแก้ไขปัญหานี้
          ปัจจุบันหลายประเทศได้ให้ความสนใจกับปัญหาดังกล่าวมากขึ้น โดยการจัดประชุมหาแนวทางแก้ไขปัญหาทั้งในระดับประเทศและระดับภูมิภาค ส่งผลให้รัฐบาลไทยเริ่มดำเนินการแก้ไขปัญหาอย่างเป็นรูปธรรม โดยเฉพาะเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2544 ที่ผ่านมา รัฐบาลไทยภายใต้ความรับผิดชอบของสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ และสถานเอกอัครราชฑูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศไทย ได้จัดการสัมนาเพื่อพิจารณานโยบายและแผนระยะยาวเรื่องการป้องกันและแก้ไขปัญหาการค้าเด็กและหญิงภายในประเทศและข้ามชาติ โดยมี ดร. สาสุรี จุติกุล สมาชิกคณะกรรมการสิทธิเด็กแห่งสหประชาชาติ และประธานคณะอนุกรรมการ ประสานการแก้ไขปัญหาการค้าเด็กและหญิงข้ามชาติ
          ทั้งนี้ สำหรับนโยบายระดับชาติ ซึ่งเน้นการมีส่วนร่วมของรัฐบาล ในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการค้าเด็กและหญิงข้ามชาติ โดยรัฐจะต้องให้ความสำคัญและสนับสนุนให้มีการคุ้มครองป้องกันและแก้ไขปัญหาเด็กและหญิงที่ตกเป็นเหยื่อของการค้ามนุษย์ในทุกรูปแบบอย่างต่อเนื่อง ทั้งในระดับประเทศและระหว่างประเทศ ทั้งในก้านการป้องกัน คุ้มครอง ฟื้นฟูร่างกายจิตใจ การจัดที่พักพิงการดำเนินการทางกฎหมาย การส่งกลับประเทศภูมิลำเนา รวมทั้งด้านงบประมาณและวิชาการ ที่สำคัญรัฐต้องส่งเสริมให้มีการสร้างความร่วมมือในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการค้าเด็กและหญิงทั้งในระดับท้องถิ่น ระดับชาติ จนถึงระดับระหว่างประเทศ โดยเฉพาะตามอนุสัญญาหรือกฎหมายระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้อง เพื่อขจัดกลุ่ม/ขบวนการก่ออาชญากรรมการค้ามนุษย์ข้ามชาติ
           นอกจากนั้นรัฐต้องส่งเสริมให้ประชาชนทุกคน โดยเฉพาะครอบครัว เกิดความรู้ ความตระหนักเรื่องสิทธิเด็ก สิทธิสตรี และสิทธิมนุษยชน เพื่อลดปัญหาความรุนแรงต่อเด็กและสตรี และเพื่อขจัดปัญหาการค้ามนุษย์ รัฐต้องดำเนินการจัดการผู้กระทำผิดในกรณีการค้าเด็กและหญิงข้ามชาติที่รวมตัวกันในรูปองค์กรอาชญากรรมอย่างจริงจัง
           อย่างไรก็ตาม นโยบายระดับชาติจะดีขนาดไหน ก็คงไม่อาจวิ่งไล่ตามแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นได้สำเร็จลงได้ หากคนไทยยังไม่สนใจเรียนรู้ในการปกป้องสิทธิของตนเอง และสิทธิเด็ก โดยเฉพาะหากผู้ผลิต"สื่อ" ทุกรูปแบบ ยังมุ่งหวังผลกำไรโดยไม่คำนึงถึงความเสียหายในหลายรูปแบบที่ตามมา โดยมีผู้หญิงและเด็กตกเป็นเหยื่อการค้ามนุษย์ หรือการที่ผู้หญิงและเด็ก ยังตกเป็นเหยื่อของสื่อสารมวลชนในทุกรูปแบบทุกวันนี้!